เมื่อเข้ามาทำงานที่นี่เธอเติบโตในหน้าที่การงานแบบค่อยเป็นค่อยไป เธอแสดงฝีมือในการทำงานจนคนเห็นความสามารถด้วยความคิดสร้างสรรค์ และความเป็นคนช่างสังเกต เธอได้มีโอกาศเดินทางไปเห็นงานต่างๆ มาก แล้วนำมาปรับปรุงการทำงานของตัวเองอยู่ตลอดเวลา สั่งสมประสบการณ์จนเชี่ยวชาญ แม้จะไม่ได้เรียนมาโดยตรงก็ตาม เธอได้เรียนรู้เรื่องสำคัญของอาชีพที่ไม่เคยมีสอนในตำรา นั่นคือ การสานสัมพันธ์ฉันท์เพื่อนอย่างจริงใจกับบรรดาสื่อมวลชน

“สมัยที่เริ่มทำงานใหม่ๆฉันต้องพานักข่าวไปต่างประเทศอยู่บ่อยๆ เพื่อแนะนำจุดบินใหม่ๆ ของการบินไทย ซึ่งนักข่าวที่เคยเดินทางไปด้วยกันปัจจุบันได้กลายเป็นเจ้าของหนังสือ หรือบรรณาธิการหนังสือไปแล้ว นั่นคือการที่เราเติบโตไปด้วยกัน ความสัมพันธ์นี้เป็นสิ่งที่ไม่มีใครมาเอาจากเราไปได้เป็นเกินกว่าประชาสัมพันธ์กับผู้สื่อข่าว และ “นี่คือเพื่อน...คือพี่น้อง” เพราะเคยมีเหตุการณ์ที่แย่มากของบริษัทฯ แต่กำลังจะถูกตีพิมพ์ไป ซึ่งถือเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย ไม่มีใครทำอะไรได้ แต่ฉันวิ่งไปหาพี่เจ้าของสื่อยักษ์ใหญ่ฉบับนั้นเพื่อขอร้องให้ถอนข่าวนั้นออกจากแท่นพิมพ์ ฉันทำได้เพราะความสัมพันธ์ส่วนตัว”

สิ่งที่ลำบากของงานประชาสัมพันธ์การบินไทยฯ คือการไม่มีงบประมาณ เพราะฝ่ายโฆษณากับฝ่ายประชาสัมพันธ์แยกกัน ทุกวันนี้เริ่มจะของบประมาณบางส่วนมาเป็น Corporate Ad. ได้บ้างแต่ก่อนหน้านี้จึงต้องใช้ความสัมพันธ์ส่วนตัวบวกกับสถานะของบริษัทฯ ที่เป็นสายการบินของชาติทำให้ข่าวได้มีโอกาสเผยแพร่ แม้จะมีข้อจำกัดแต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคเสมอ

“อะไรยากๆ ฉันยิ่งชอบคิดว่าท้าทายดี ตอนที่ไปทำโครงการ Star Alliance เป็นงานที่บริษัทการบินไทยฯไปเข้าร่วมกับพันธมิตรทางธุรกิจการบิน ซึ่งจะรวม 16 สายการบินเข้าด้วยกัน เราเป็นหนึ่งในห้าของผู้ก่อตั้ง ต้องประชุมทุก 2 สัปดาห์ บินตอนกลางคืนเครื่องออกจากกรุงเทพฯไปแฟรงค์เฟิร์ต ตอน 4 ทุ่มครึ่ง ไปถึงที่โน่น 6 โมงเช้า เข้าโรงแรมอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วประชุมตอน 9 โมงเช้าจนถึงบ่าย 3 โมง ก็ขึ้นเครื่องกลับ เป็นอย่างนี้กว่า 6 เดือน ว่าจะทำอย่างไรดีจะประกาศให้โลกรู้ว่ามีการร่วมมือกัน โจทย์คือถ่ายภาพโปรโมต โดยให้แอร์โฮสเตสทุกสายการบินใส่เครื่องแบบมายืนเรียงกัน แล้วเอาเครื่องบินจัมโบ้ 5 ลำหันหน้าเข้าหากันคล้ายรูปดาว ทำอย่างไรการบินไทยฯถึงจะแตกต่างจากคนอื่น ก็คิดถึงชุดไทยทันที ถ้าใส่ชุดยูนิฟอร์มสีม่วงก็จะธรรมกาไปแต่แอร์โฮสเตสใส่ชุดไทยบนเครื่องอยู่แล้วตั้งแต่วันแรกที่เปิดบริการ ซึ่งสื่อทั่วโลก ถ่ายภาพแต่แอร์ฯของไทยเห็นผ้าสไปปลิว ไม่มีอะไรมาเทียบได้...นั่นคือชัยชนะทุกครั้งที่ทำงานต้องคิดตลอดเวลาและต้องสู้ มีบางคนมาต่อว่าซึ่งก็บอกไปว่า “นี่เป็นชุดประจำชาติที่เราใส่อยู่บนเครื่องก็เป็นยูนิฟอร์มที่ใช้มาตั้งแต่วันแรกถึงปัจจุบัน ไม่เคยเปลี่ยนเลย”

มาถึงวันนี้เธอรักงานตรงนี้มาก เพราะได้มีโอกาสรู้จักและเรียนรู้คนได้ประสบการณ์และเห็นอะไรมากมาย มีทั้งที่เป็นประสบการณ์อันน่าประทับใจและความผิดพลาดที่กลายเป็นบทเรียนอันมีค่า เรียกได้ว่าเธอเรียนรู้เทคนิคการทำงานจากหยดน้ำตากันทีเดียว

“ฉันได้เรียนรู้จาการทำงานจริง ครเราถ้าไม่เคยพลาดก็คือไม่เคยทำอะไรเลย แต่พลาดแล้วต้องแก้ไขส่วนที่บกพร่อง ต้องมองข้อผิดพลาดเป็นบทเรียน ทำให้ทำงานใหญ่ขึ้นเรื่อยๆได้ อยากทำอะไรให้สมบูรณ์มากกว่านี้ตอนนี้ฉันอยากปั้นลูกน้องให้เก่งยิ่งๆขึ้นไป การทำงานอะไรก็ตามจะชอบทำงานเป็นทีม จะต้องมีความไว้วางใจทีมงาน ยิ่งมีตำแหน่งใหญ่ขึ้นจะไปลงรายละเอียดทุกเรื่องย่อมเป็นไปไม่ได้ เมื่อก่อนหลายคนจะพูดว่าฉันดุกับลูกน้องมาก แต่ถ้าดุแล้วลูกน้องได้ดี ทุกคนชมกลับมาจะชื่นใจมาก”

งานประชาสัมพันธ์มีความเปลี่ยนแปลงจากอดีตมาก เมื่อก่อนคนคิดแต่การซื้อสื่อโฆษณามองไม่เห็นความสำคัญของงานประชาสัมพันธ์ ปัจจุบันมีหน่วยงานรับทำประชาสัมพันธ์มากมายเพราะผู้บริหารเริ่มเข้าใจว่ายุคนี้ควรใช้ประชาสัมพันธ์นำ”

“ลูกค้าเชื่อโฆษณาน้อยลง อยากแนะนำให้อ่านหนังสือชื่อ The Fall of Advertising & The Rise of PR เขียนโดย Al Ries เขาบอกว่าการโฆษณาจะกระพือไฟให้ลุกเป็นช่วงๆ แต่การจุดไฟให้ติดนั้นต้องใช้งานประชาสัมพันธ์ เขาย้ำว่าโฆษณาไม่ได้สร้าง “ยี่ห้อ” แต่งานประชาสัมพันธ์สร้าง “ยี่ห้อ” ได้”

ด้วยชีวิตที่วุ่นวายเป็นปกติประจำวัน ทุกๆวัน เธอจะดูแลตัวเองให้ภาพลักษณ์ออกมาดีด้วยวิธีการเรียบง่าย เธอจะแบ่งเวลาให้ครอบครัวในช่วงวันหยุดและไปเล่นโยคะร้อนกับน้องสาวช่วงสุดสัปดาห์ เธอดูแลผิวพรรณเสมอด้วยเครื่องสำอางยี่ห้อ ลาแมร์ (La Mer) และคลาแรงส์ (Clarins) แต่ไม่ชอบการไปทำทรีตเมนต์นอกบ้าน ไม่ชอบเสียเวลากับการนั่งทำเล็บเพราะต้องเดินทางบ่อย ส่วนเรื่องแต่งหน้าทำผมก็จะแต่งแบบน้อยที่สุด เน้นการดูแลตัวเองตามธรรมชาติ

การแต่งตัวจะชอบใช้ของแบรนด์เนม ใช้แอน ไคลน์ ( Anne Klein) มาตลอด ต้องไปซื้อที่อเมริกา ใช้มาตั้งแต่ตอนเรียนอยู่ที่โน่น ชอบเพราะมีขนาดพอดีตัว เสื้อผ้าที่ตนไทยตัดตัวเล็กมาก ขนาดของเสื้อผ้าจะไม่ค่อยได้มาตรฐาน แม้สั่งตัดเอง แก้แล้วแก้อีกก็ยังไม่พอดี เป็นคนไม่วิ่งตามแฟชั่นชอบสไตล์เรียบง่ายใส่ได้นานในสีสันของเอิร์ทโทน เอามาผสมผสานกัน (Mix&Match) ได้ตลอด เสื้อบางตัวใช้มาประมาณ15 ปีแล้ว บางคนคิดว่าเป็นเสื้อใหม่ เธอชอบใช้เครื่องประดับ ถ้าเป็นของชิ้นใหญ่สามีจะซื้อให้ ถ้าเป็นคอสตูมจะไปเดินดูกับลูก หลักในการแต่งคือ ส่องกระจกแล้วรู้สึกดูดี มั่นใจ ที่จะใส่ ดูแล้วไม่เป็นตู้ทองเคลื่อนที่

“ตอนนี้บริษัทฯ กำลังเปลี่ยนภาพลักษณ์ขององค์กร (Corporate Identiny) โลโก้สีสัน ทุกอย่างต้องเปลี่ยนใหม่หมด แต่สิ่งหนึ่งที่ทุกวันนี้ยังเปลี่ยนไม่ได้คือเครื่องแบบเพราะโรงงานผลิตผ้าไม่ได้ตามสเป็ก โรงงานไม่สามารถตัด Size มาตรฐานออกมาได้เหมือนเสื้อผ้าแบรนด์เมืองนอกจึงใส่ได้ไม่สวยและไม่สบายตัว ตรงนี้คิดว่าเป็นประเด็นปัญหาใหญ่ของวงการแฟชั่นบ้านเรา อยากฝากถึงโครงการต่างๆที่เกี่ยวข้องให้ช่วยกันแก้ไขด้วยเพราะโดยส่วนตัวเวลาซื้อเสื้อผ้าในเมืองไทยมาใส่เองก็จะประสบปัญหาคือหา Size ไม่ได้เช่นกัน”

มาถึงวันนี้เธอได้เรียนรู้จากงานว่า “ชีวิตไม่ได้โรบด้วยกลีบกุหลาบเสมอไป หากแต่อยู่ที่การต่อสู้งานหนัก จึงต้องมีความตั้งใจจริงในการทำงาน” เมื่อเดินมาถึงปลายทางหลังเกษียณก็หวังว่าจะได้ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายกับครอบครัวไปพักอยู่บ้านบนเขาที่เชียงใหม่ไปช่วยดูโรงแรม “จัน-ดารา” ของสามีที่ภูเก็ต แวะไปดูแลลูกสาว 2 คน ซึ่งยังเรียนและทำงานอยู่ที่อังกฤษหรือไปเรียนวาดรูป เรียนทำขนมปังโฮมเมด (Home Made) ตามหมู่บ้านในยุโรปและอยากจะไปทำสมาธิกับท่านชยสาโรที่วัดป่านานาชาติ จ.อุบลราชธานี เพราะแท้จริงเธอชอบความสุขสงบ อยากหลีกเร้นตัวออกจากผู้คนที่ได้พบเจอจากการงานอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันอย่างผ่อนคลาย นี่คือ ฝั่งฝันของนักประชาสัมพันธ์อย่าง...สุนที อิศวพรชัย

• สร้อยเส้นนี้รักมากเป็นพิเศษ เป็นสร้อยมุกฝีพระหัตถ์ของสมเด็จ พระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าจุฬาลงกรณ์วลัยลักษณ์
  
• เสื้อแจ็กเก็ตกุ๊นขอบ ด้วยผ้าวูลถักนิตจาก Escada
  
• นาฬิกาข้อมือเรือนโปรดของคุณแป๊ดคือ Piaget จากร้าน Frank สายทำจากผ้าไหมทัฟต้า ตัวเรือนล้อมเพชร “ชอบตรงที่เป็นเรือนวงรีขวางแปลกดี”
  
• กระโปรงชอบแบบเรียบๆคลาสสิกจาก Boss Black
  
• รองเท้าส้นสูงคอลเลกชั่นล่าสุดจาก Fendi
  
• ตุ้มหูเพชรระย้าจากผลงานการออกแบบของร้าน Kim ที่โอเรียนเต็ลพลาซ่า
  
• กระเป๋าสไตล์คุณแป๊ด “พี่ชอบกระเป๋าใบใหญ่ๆใส่อะไรได้เยอะดีค่ะ”